– epiloog –


 

Niall en ik besloten het rustig aan te doen en dat is hetgeen dat wij deden. Zeer langzaam, door af en toe af te spreken. Hij kwam vaker naar Nederland en zo nu en dan ging ik nog steeds voor hem naar Londen. Voor ons beide voelde het als het juiste tempo, want het gaf ons beide de tijd om te wennen aan het echt samenzijn, zonder onze relatie te forceren of te riskeren. Wekenlang was dit de beste oplossing.

 

            Laten wij eerlijk zijn, Niall is niet de persoon om geduldig af te wachten. Zijn carrière was daar het bewijs van. Tegen beter weten in kreeg hij zijn management en platenlabel zo ver om zijn laatste album ook uit te brengen in Amerika. Dat was dan ook het moment waarop Niall mij opnieuw vroeg met hem mee te gaan op tournee en dat aanbod kon ik niet afslaan. Mijn baan en thuis zegde ik op en Niall en ik woonden samen, waar dat ter wereld dan ook zijn mocht.

 

            Tijdens de kennismakingstournee door Amerika met een bezoek aan Nashville, waar Niall die avond op zou treden, kwam ik te weten hoe groot Seraiah daar was. Overal hoorde en zag ik promotie voor zijn nieuwste album genaamd West End Musical. Als geen ander wist ik dat deze titel te danken was aan zijn ex-vriendin. Horen zeggen waren zij weer samen gezien.

 

            Seraiah had mij veel geleerd in de weken dat wij samen waren geweest. De zegelring van zijn vader zou ik graag aan hem terug willen geven, maar tot het moment waarop hij mij weer wilde zien, zou ik deze letterlijk dicht bij mij houden door deze te blijven dragen. Vreemd genoeg had ik in roddelmagazines candidfoto’s gezien waarin ook hij nog steeds mijn ketting droeg. Misschien wist hij inmiddels de waarheid, misschien ook niet. Hoe dan ook vermeed hij nog steeds elk contact met mijzelf.

 

            Dit jaar betekende Kerst voor mij iets meer dan anders. Misschien had ik Seraiah daar ook voor te danken. Niall had ik zo ver gekregen om met mij mee te gaan naar de kerk, zoals wij daar ook geweest waren in het jaar daarvoor. Het leek mij een goed idee om daar een traditie van te maken. Zo kon ik mij even dichtbij mijn moeder voelen en dichterbij iets groters in deze wereld.

 

            Op kerstdag zouden Niall en ik samen brunchen met onze families; zijn oom Killian, zijn zus Siabh en haar gezin en mijn vader. Daarna zouden wij naar de kerstmis gaan in de kerk ’s avonds.

 

            Zoals ieder jaar vierden wij vrienden kerstavond bij Veren thuis in Ierland. De andere vrienden hadden al mijn acties vergeven zodra zij hoorden en zagen dat Niall mij vergeven had, eenvoudig als dat. Veren zijn huis was even klein als anders, maar daarmee ook even gezellig en vertrouwd. Het aanzicht van mijn vrienden samen maakte mij meer dankbaar dan wat dan ook ter wereld.

 

            Eoghan was zo ongeduldig als elk jaar en opnieuw zeiden Ferelith en Keara dat hij moest wachten met het openmaken van de cadeaus tot middernacht. Genietend keek ik toe naar het ritueel dat jaarlijks voorkwam, maar ditmaal tegen Niall aangekropen op de bank. Brian was er dit jaar voor het eerst bij, met Eimear op zijn schoot. Uiteraard bekritiseerde Veren de situatie op een vrolijke manier vanaf zijn positie in de woonkamer.

 

            ‘Five more minutes, you idiot. Why do you always have to ruin this evening?’ wilde Keara weten.

 

            Daarop knikte Ferelith instemmend. ‘We need more wine,’ was haar besluit toen.

 

            ‘I’ll get it!’ Eimear stond gelijk op van de schoot van haar verloofde. ‘Anyone else want anything?’ vroeg zij onderweg naar de keuken.

 

            Eoghan knikte hevig. ‘Opening presents!’ klaagde hij gedramatiseerd. ‘I’ve been working my arse off to buy you all nice stuff. Unlike the millionaire in this room.’

 

            ‘I’m not the one taking a vacation like every other month!’ reageerde Niall beledigd op het gelach van zijn beste vrienden.

 

            Veren schudde hevig zijn hoofd. ‘Singing a few tunes is not the same as actually working, man,’ was hij het met Eoghan eens.

 

            ‘At least you all have a job,’ mokte ik terug naar Veren.

 

            Eoghan lachte hartelijk. ‘You only have one job to give,’ knipoogde hij provocerend.

 

            ‘Are you talking about blow jobs?’ vroeg Ferelith afkeurend. ‘I do not wish to have such images about our best friends.’

 

            Lachend keek ik naar mijn beste vriendin. ‘Maybe I have to tell the period story again,’ bracht ik uitdagend op, voordat ik stiekem grijnsde naar Eoghan.

 

            ‘Oh, please do!’ lachte Niall.

 

            Eoghan zijn gezicht betrok. ‘We have a guest among us,’ zei hij en doelde op Brian.

 

            ‘My fiance is not a guest!’ sprak Eimear verbolgen, terwijl zij terugkwam met een dienblad vol blikjes bier en glazen wijn vanuit de keuken. ‘He’s given me a diamond ring, so he’s one of us now.’

 

            Keara schudde ongelovig haar hoofd. ‘Shut up about that ring already. The one thing I’m interested in is the wedding, so I can meet cute cousins,’ verzuchtte zij dramatisch.

 

            ‘The only thing I want is opening my Christmas presents,’ bracht Eoghan weer in het gesprek.

 

            Ferelith rolde verveeld met haar ogen. ‘Just open the bloody presents already!’ kreunde zij geërgerd.

 

            ‘So is this an anual thing, then?’ wilde Brian weten.

 

            Veren knikte hevig. ‘We shook hands on it and everything. It’s like our own little play,’ sprak hij uiterst serieus. ‘Are you in on it?’

 

            Eimear lachte geamuseerd. ‘We won’t miss a Christmas Eve from now on,’ beloofde zij en drukte een kus op de lippen van haar verloofde, die haar vol liefde aankeek.

 

            Terwijl Eoghan zich richtte op de vele cadeaus onder de kerstboom, pakte Niall mijn hand vast en verstrengelde onze vingers. Zacht drukte hij een vlinderkus in mijn nek, waarop ik mij glimlachend naar hem omdraaide. Hij keek mij aan met de blik die de hele wereld even stil liet zetten en ik hoopte dat ik het moment voor altijd zou blijven onthouden. Niets betekende meer dan het zijn met hem, onze vrienden en al het geluk dat wij met elkaar deelden.

 

            ‘You gave us a copy of your new album?’ vroeg Keara teleurgesteld. Meteen keken Niall en ik op, waarna Niall onschuldig zijn schouders ophaalde. ‘That’s the shittiest gift ever, Riordan!’

 

            Ferelith viel haar beste vriendin bij. ‘Not really “Prince Charming like”, eh? You’ve lost your special powers,’ deelde zij haar beste vriend serieus mede.

 

            Niall keek beledigd. ‘You all asked for one!’ was zijn protesterende verweer.

 

            Ook Eoghan was ontevreden. ‘Not as a Christmas present!’ ging hij verder met zijn geklaag op deze kerstavond. ‘And don’t tell me we’re not getting two presents now the two of you are together. That’d just break my heart.’

 

            ‘But I don’t have a real job!’ speelde ik het spel mee. ‘How am I supposed to pay for Christmas presents for all of you?’

 

            Eoghan keek mij aan alsof ik hem gemeen hard geslagen had. ‘Your boyfriend is a fucking millionaire! He pays you to be his personal assistent on tour!’ Ongelovig schudde de man zijn hoofd. ‘I can’t believe the two of you. For real, you’re ruining Christmas for all of us,’ mokte hij diepgekwetst.

 

            Het was Eimear die als eerste in de lach schoot, waarna wij allemaal één voor één volgden. Daarna was het toch aan Niall om onze echte kerstcadeaus erbij te pakken, die nog lagen in de kleine hal bij de voordeur.

 

            Veren bedacht zich toen iets. ‘We still haven’t heard Fearne’s first kiss story this year,’ dacht hij hardop na.

 

            Meteen kreeg Veren een stoot van Niall. ‘That’s my girlfriend you’re talking about now,’ nam mijn vriend het voor mij op dit jaar.

 

            ‘I still haven’t opened one Christmas present yet,’ bracht ik gauw in, voordat wij over zouden gaan op de gênante verhalen.

 

            Niall pakte een kerstcadeau onder de kerstboom vandaan. ‘Open mine first,’ verzocht hij mij met zijn lieve glimlach, hoewel ik gelijk al aan het pakje kon zien dat hij mij opnieuw een boek had gekocht. Er zat ook dit jaar een kaart bij en de tekst liet mij lachen; “From Niall”. ‘Merry Christmas, lovely.’

 


Reactie schrijven

Commentaren: 0