– 8 –


Verrast keek ik op bij het horen van het opengaan van de voordeur van het huis. ‘Fearne?’ Niall zijn stem en voetstappen verdwenen naar de gang. ‘You up yet, babe?’ verhief hij zijn stem, waarschijnlijk tegen de logeerkamerdeur.

 

            ‘I’m here!’ riep ik lachend terug.

 

            Mijn beste vriend verscheen onmiddellijk in de keuken. ‘Here you are.’ Verrassing! ‘Well…’ Hij keek mij vragend aan, alsof ik iets moest opmerken of zeggen. ‘Do you see something different?’ vroeg hij mij samenzweerderig.

 

            Nauwkeurig nam ik Niall volledig in mij op. Voor iemand die waarschijnlijk de hele nacht had doorgehaald zag hij er bijzonder goed uit, maar daar hielden mijn gedachten dan ook op en schudde ik verontschuldigend mijn hoofd. Wat moest ik precies zien dan? Het enige dat mij verder opviel was dat hij er fris uitzag door zijn pasteloranje shirt. Dit was naar mijn weten de eerste keer dat ik oprecht kon zeggen dat iemand er goed uitzag in oranje, afgezien van ons Nederlands voetbalelftal op het voetbalveld, natuurlijk.

 

            ‘Well, I do! I finally got to pick up my new contact lenses. Goodbye, silly glasses! And hello, you beautiful, of course,’ sprak Niall charmant en drukte een kus op mijn wang.

 

            Niall kwam tegenover mij zitten aan de keukentafel en keek mij aan met zijn innemend blauwe ogen. Heel even twijfelde ik eraan of ik hem zou moeten vertellen van Seraiah zijn merkwaardige afscheid vannacht. Waarschijnlijk was het maar beter van niet.

 

            Voorzichtig nam ik een slok van mijn warme thee. ‘So you came home late, didn’t you?’ vroeg ik zo luchtig mogelijk, gewoon om te peilen.

 

            ‘No, that was alright. I think it was around three, fourish? Yeah, I couldn’t find Hunter anymore after you’d left. Also this girl was real clingy, so I didn’t feel like it and went straight home as well,’ dacht mijn beste vriend hardop na over zijn antwoord.

 

            Bedachtzaam knikte ik. ‘So no one won?’ probeerde ik de bizarre weddenschap voorzichtig af te sluiten.

 

            Niall lachte hartelijk. ‘Well, I assume Hunter brought home a pretty girl and banged her all night long. That was just what he needed after that Dutch girl,’ zei hij en stond al weer op om zichzelf een kop koffie te maken. Hij zat ook nooit lang stil.

 

            ‘I’m a Dutch girl,’ sprak ik een beetje beledigd over het geluid van het veel te luxe koffiezetapparaat.

 

            Verontschuldigend keek Niall op. ‘Yeah, don’t mention that to him,’ waarschuwde hij mij. ‘He’ll just start bawling again.’

 

            ‘Why do you… What happened between those two?’ kwam ik moeilijk uit mijn woorden, omdat Niall mij behoorlijk frustreerde met zijn uitspraken over Seraiah.

 

            Niall haalde verveeld zijn schouders op. ‘Long story,’ mompelde hij ongeïnteresseerd en goot zijn koffie over in een meeneembeker. ‘Gotta run, so I’ll have to tell you later if you still care by then.’

 

            ‘Are you going to be gone all day again?’ vroeg ik lichtelijk teleurgesteld. ‘Because I came here to see you, remember?’

 

            Mijn beste vriend keek mij schuldbewust aan. ‘But I’ve got to work, babe. There are a few important meetings scheduled and I still need to find a new, qualified replacement for Siabh now she’s gone. Sorry, it is a mess right now before I have to go on tour and so I’m swamped these days,’ probeerde hij mij uit te leggen.

 

            Langzaam knikte ik begrijpend. ‘Yeah, I know that… But it’s just that I have to go home tomorrow,’ verweerde ik goedbedoeld.

 

            ‘I know, I know… But we spent last night together, right? And we will again tonight, I promise you that. Let me take you out for dinner or anything. Whatever you want, alright? Promise!’ sprak Niall hoopvol en drukte een kus op mijn wang.

 

            Glimlachend keek ik de man aan. ‘Alright, then. You go find yourself someone who is good enough to bring you your coffee and all that. I’ll be fine. See you tonight,’ zei ik hem, voordat hij alweer haastig de deur uitging.

 

 

 

 

 

Ondanks dat ik een klein beetje teleurgesteld was over de hoeveelheid – of beter gezegd, de weinige uurtjes tijd – die ik met Niall had doorgebracht, had de afleiding van de bruisende wereldstad mij goed gedaan. Dat was dan ook de reden dat ik na twee weken tijd weer terugkeerde om het weekend door te brengen bij mijn beste vriend in Londen. Als ik dan toch niet iets beters had te doen dan thuis zitten in mijn vrije weekend, dan waarom ook niet? Zo konden wij tenminste iets meer tijd met elkaar doorbrengen, zoals ons goede voornemen was van dit nieuwe jaar.

 

            ‘You are starting to get the hang of this city, aren’t you?’ groette Niall toen hij mij met een knuffel zijn huis binnentrok. ‘Good to have you back, because I’ve got a business proposition for you.’ Vragend keek ik de man aan. ‘Would you be my new personal assistant? Before you say no, I know you hate your job. Not the job itself, just your working environment. The little hours of work, the low salary… So think about it while I’m gone, alright?’

 

            Verontwaardigd liet ik mijn schouders zakken. ‘You want me to get you your coffee? That is what you’re asking me the second I’m back?’ vroeg ik met afkeuring in mijn stem. ‘So much for a warm welcome…’

 

            ‘Now don’t get me wrong. The perks are that you hardly have to do anything and get paid real good. Just check what everyone is doing around me, help me out a little here and there, travel around big cities in Europe… You’d help me out a lot, because I trust you. Like, I need a replacement for Siabh; I’ve literally known her my whole life,’ probeerde Niall mij uit te leggen.

 

            Afwachtend keek ik de man aan. ‘And the down side is?’ vroeg ik rond zijn mooie praatjes heen.

 

            Niall keek mij onschuldig aan. ‘You’d have to deal with me,’ glimlachte hij allercharmant en spreidde in onschuld zijn armen. ‘Think about it, alright?’

 

            Toegevend knikte ik. ‘Alright, then,’ mompelde ik en haalde diep adem.

 

            ‘Okay, I’ll be back in like an hour or two,’ zei Niall, terwijl hij zijn bomberjack pakte van de kapstok. ‘I’m real glad we’re seeing more of each other.’

 

            Lachend schudde ik mijn hoofd en trok mijn jas uit. ‘Stop the ass kissing,’ waarschuwde ik en hing mijn jas op aan de kapstok.

 

            Niall knikte betrapt. ‘Okay, make yourself at home,’ zei hij, zijn bomberjack aantrekkend.

 

            Mijn weekendtas zette ik in de gang van de badkamer en de slaapkamers. ‘Will do!’ glimlachte ik tevreden en liep al gelijk naar het veel te grote televisiescherm in de woonkamer. Bij het aanzetten sprong deze aan op de laatst beken televisiezender, een High Definition pornozender, waarop ik lachend naar mijn beste vriend keek. ‘Charming.’

 

            ‘Oh, c’mon, give me a break! Don’t start being a baby about it. I haven’t had sex in like ten weeks. You know what it’s like,’ pleitte Niall zichzelf vrij van blaam.

 

            Daarop haalde ik mijn schouders op en kroop op de bank, zappend naar een iets minder intensief televisieprogramma. ‘I do know what it’s like to haven’t had sex in twenty years,’ mompelde ik onschuldig terug.

 

            Niall kwam onmiddellijk naar de woonkamer gelopen, ondanks dat hij over een paar minuten aanwezig moest zijn bij een zoveelste belangrijke afspraak. ‘What?’ bracht hij zowaar gechoqueerd uit.

 

            Verrast keek ik op naar de man. ‘Don’t go all crazy on me now,’ verzocht ik lachend.

 

            ‘You’re still a virgin?’ ging Niall met een verheven stem door.

 

            Hoofdschuddend richtte ik mijn blik weer op het veel te grote televisiescherm. ‘Either that or I’m just a scared girl now her best friend just went all paranoid on her, because she hasn’t had sex yet,’ mompelde ik verder.

 

            De man haalde diep adem. ‘Wow, we need to find you someone as well,’ besloot hij toen.

 

            ‘No, we don’t,’ lachte ik ontzet. ‘I just want to be in love the first time, that’s all.’

 

            Daar ging iets mis in het hoofd van mijn beste vriend. ‘But you chose Eoghan to be your first kiss? What’s the big deal?’ wilde hij weten.

 

            ‘Sex is more than just a kiss. It’s “rehearse making babies”, remember?’ was mijn eenvoudige verweer.

 

            Niall schudde hevig zijn hoofd. ‘Wow…’ mompelde hij met een zucht, terwijl hij achteruit liep richting de voordeur. ‘You really need to get laid more than I do. This ain’t the last of this conversation.’

 

            Ja, daar was ik al bang voor… Met “deze conversatie” bedoelde Niall vast en zeker niet alleen zijn “zakelijk voorstel”.

 

 

 

 

 

Tijdens de film klonk een typisch muziekdeuntje door het huis. Verbaasd zette ik het geluid van de televisie uit en luisterde er naar. Dat moest wel het geluid van de deurbel of de telefoon zijn, bedacht ik mij.

 

            Na even rondgekeken te hebben, kwam ik er achter dat het inderdaad de intercom was. Wat moest ik nu doen in vredesnaam? Misschien waren het wel fans of erger nog, iemand van Niall zijn management. Voordat ik in paniek kon raken zag ik gelukkig al dat er een camerabeeld bij verscheen en het was een bekend gezicht. Heel erg bekend zelfs.

 

            ‘Eoghan?’ klonk ik uitgelaten. De man hoorde mij zichtbaar niet en ik realiseerde mij dat ik iets in moest drukken. Zodra ik het juiste knopje gevonden had herhaalde ik zijn naam. ‘It’s me, Fearne!’

 

            Mijn beste vriend keek stomverbaasd op bij het horen van mijn stem. ‘Fearne? What the fuck are you doing here?’ sprak hij diepverontwaardigd. ‘Let me in, will you?’

 

            ‘Oh, yeah. Sure!’ mompelde ik verontschuldigend en buzzde de man binnen.

 

            Allereerst gaf Eoghan mij een stevige knuffel. ‘I really didn’t expect for you to be here, to be honest,’ klonk hij nog altijd verrast door het feit mij aan te treffen in het huis van onze beste vriend hier in Londen.

 

            Glimlachend knikte ik. ‘Yeah, but it’s so good to see you. How are you doing?’ vroeg ik benieuwend.

 

            Eoghan keek mij argwanend aan. ‘So Ferelith was right, eh?’ vroeg hij zichzelf hardop af, mijn vraag negerend.

 

            Verward schudde ik mijn hoofd. ‘Sorry?’ vroeg ik om verduidelijking. ‘Ferelith was right about what exactly?’

 

            ‘About you and Niall. You two are sneaking around, aren’t you?’ grijnsde de man provocerend.

 

            Voor enkele seconden was ik met stomheid geslagen. ‘What?’ spuwde ik toen uit. ‘Niall and me? Please, don’t be so disgusting! Don’t make me insult you… That is just plain disgusting, Mac Cárthaigh.’

 

            Helemaal overtuigd was Eoghan nog niet. ‘Then what are you doing here, Goldie?’ wilde hij weten.

 

            ‘Just like you, visiting Niall. Weren’t you supposed to go to France for the week, though?’ vroeg ik op mijn beurt.

 

            Eoghan knikte. ‘Yeah, we’re flying through London, so I’m meeting Veren here tomorrow. But I thought I’d get here a day early to see my man. I still don’t know what you’re doing here with him – alone,’ voegde hij samenzweerderig toe aan zijn zin.

 

            ‘The answer is still the same; just visiting. Niall asked me to come over and he paid for my plane ticket. Why woud I say no to that?’ haalde ik mijn schouders op.

 

            De man keek mij argwanend aan. ‘You’re totally ruining my surprise visit,’ mompelde hij kleinzerig. ‘So you’re not doing him?’

 

            ‘God, stop it! No!’ verweerde ik hevig. ‘That’d be like doing my own brother, if I had one. Seriously, stop saying that. Why would Ferelith even bring that up?’

 

            Eoghan haalde zijn schouders op. ‘Alright, so there is nothing going on between you two?’ vroeg hij nog maar een keer voor de zekerheid.

 

            Verveeld keek ik de man aan. ‘It’s because of that morning I forgot my sunglasses, isn’t it?’ dacht ik hardop na. ‘So is everyone thinking something suspicious of us? Okay, this is ridiculous…’

 

            ‘I am,’ loog Eoghan zeker niet. Hij was er nog trots op ook, zo te zien. ‘Are you in love with him? Where is he, by the way?’

 

            Nogmaals schudde ik mijn hoofd en liep dit keer gewoon terug naar de woonkamer. ‘You’re deluded,’ mompelde ik met een diepe zucht.

 

            Eoghan kwam achter de bank staan toen ik daar weer op plaatsnam. ‘What are you watching?’ vroeg hij nieuwsgierig. Hij leunde met zijn beide onderarmen op de rugleuning van de bank. ‘Isn’t Niall home?’

 

            Langzaam schudde ik mijn hoofd. ‘No, he had a couple of interviews or meetings, or something…’ mompelde ik schouderophalend, aangezien het mij eerlijk gezegd was ontschoten.

 

            De man knikte ernstig en stond weer recht. ‘Alright, then. Interested in an Irish cup of coffee?’ vroeg hij met een uitdagende grijns. Nog voor ik kon antwoorden liep hij naar de keuken om voor ons beide een kop koffie met een flinke scheut Baileys likeur te maken.

 

 

 

 

 

Lachend zaten Eoghan en ik samen met een tweede kop Irish coffee op de bank en geen van beiden hadden wij door dat Niall thuiskwam, bijna vier uur na zijn vertrek aan begin van de middag. Pas toen hij het afstapje van zijn gezonken woonkamer afliep keken wij beiden op bij zijn binnenkomst.

 

            ‘How long have I been gone for? Three weeks?’ vroeg Niall lachend, doelend op het feit dat Eoghan hier was. ‘Weren’t you leaving for Saint-Tropez?’

 

            Eoghan haalde nonchalant zijn schouders op. ‘Tomorrow. So I’m staying the night here, if that’s okay with you,’ zei hij, voordat hij mij uitdagend aankeek. ‘I hope I’m not ruining anything…’

 

            Waarschuwend keek ik terug naar de man naast mij op de bank. ‘Don’t you dare start again,’ siste ik hem zacht toe, in de hoop dat Niall niets zou horen van mijn woorden.

 

            ‘Ruin?’ vroeg Niall niet-begrijpend, terwijl hij zijn bomberjack uittrok en neergooide op één de twee zetelstoelen. ‘God, today has been the longest…’ Hij plofte vermoeid neer in diezelfde stoel en realiseerde zich net iets te laat dat hij op zijn bomberjack was gaan zitten, maar besloot toen dat het hem ook eigenlijk maar weinig kon schelen.

 

            Eoghan stond direct behulpzaam op. ‘A drink?’ vroeg hij broederlijk.

 

            Zuchtend schudde Niall nadenkend zijn hoofd. ‘Yeah, a beer,’ antwoordde hij, voordat hij verder mompelde. ‘Three hours never lasted so long…’

 

            Terwijl Niall daar zo onderuitgezakt zat in de comfortabele zetelstoel, nam ik hem ongemerkt volledig in mij op na de opgebrachte woorden van Eoghan. Natuurlijk hield ik met heel mijn hart van Niall. Hij was… Niall. Mijn “beste vriend Niall” voor bijna zo lang als dat ik mij kon herinneren. Samen hadden wij zoveel meegemaakt dat ik mijn leven niet meer zonder hem kon voorstellen, maar dat gold ook voor mijn andere vrienden. Daar was niets veelzeggends aan.

            Aangezien Niall moe was door hetgeen wat hij dan ook had moeten doen voor zijn werk, was hij al bijna in slaap gevallen toen Eoghan terugkwam met een koud flesje bier voor hem. Niall had mijn gestaar niet opgemerkt, maar Eoghan daarentegen wel. Uiteraard zou hij niet begrijpen, dat als ik het hem zou proberen uit te leggen, dat ik Niall juist onderzoekend in mij had opgenomen door zijn bizarre complottheorie. Hij schudde afkeurend zijn hoofd, maar liet het daar wel bij – vooralsnog.


Reactie schrijven

Commentaren: 0