– 6 –


 

Met één oogopslag zag ik het al gelijk. Seraiah Huntington was het soort type man waarvan iedere man het hield om hem te haten en iedere vrouw het haatte om van hem te houden. Als vrouw zijnde hield ik zoals vanzelfsprekend onmiddellijk van hem. Ik haatte het.

 

            Onderzoekend keek de man mij aan. ‘Aren’t you that famous actrice?’ vroeg hij met zijn beroemde, charmante glimlach. Er verschenen zelfs perfecte kuiltjes in zijn beide wangen.

 

            ‘No, I’m a nobody,’ antwoordde ik en haalde verontschuldigend mijn schouders op. ‘Sorry.’

 

            Seraiah had er zichtbaar plezier in. ‘Really?’ vroeg hij argwanend en keek mij aan met gespeelde verontwaardigheid. ‘Because I think I’ve seen you before.’

 

            ‘You haven’t,’ verbrak ik al direct het spelletje, om een eventuele verdere ongemakkelijke situatie te doen voorkomen. ‘Just an old friend of Niall’s.’

 

            De man nam daar genoegen mee. ‘A shame,’ vond hij dan toch. ‘You’d be a great actress, I’m sure. I’d have loved to work with you.’

 

            Verrast keek ik Seraiah lachend aan. Natuurlijk had ik de verhalen over hem gehoord. Dankzij zijn prachtig hazelgekleurde ogen en waanzinnige stem was hij bekend geworden als zanger in één of andere wereldberoemde band. Het was nog niet zo heel erg lang geleden dat de band een break nam, er onmiddellijk geruchten rond gingen dat hij in het geheim aan een soloalbum zou werken en dat hij sinds kort te zien was in een Britse, gloednieuwe televisieserie. Toch, ondanks zijn charme, had ik niet verwacht dat hij daadwerkelijk zo zou zijn in het echt.

 

            ‘Are you hitting on my friend?’ Niall stond plotseling achter Seraiah. ‘What are you doing?’ wilde hij weten. Ondertussen gaf hij mij een warme mok thee aan, hoewel hij ijzig bleef staren naar zijn vriend.

 

            Seraiah keek zijn vriend zich van geen kwaad bewust aan. ‘No, I’m hitting on a famous actress. You cool with that, bro?’ grapte hij onschuldig.

 

            ‘No,’ antwoordde Niall kortaf.

 

            Zwijgend wisselden de twee mannen een blik uit, waarna Seraiah al gelijk begreep dat zijn aanwezigheid niet geheel gewenst meer was door zijn vriend. Hij knikte begrijpend, gaf Niall een broederlijke knuffel en schonk mij nog een glimlach, voordat hij zijn jas pakte en de voordeur opende.

 

            ‘It was nice to meet you,’ zei ik de man nogmaals.

 

            Seraiah stak zijn hand naar mij op. ‘Yes, it really was, Fearne,’ klonk hij dankbaar. Hij knikte groetend naar Niall. ‘Alright, take it easy, man. I’ll call you tomorrow.’

 

            Zodra de voordeur achter Seraiah dichtviel, draaide ik mij vrolijk om naar Niall. ‘He is so cute!’ riep ik gedempt.

 

            Niall keek mij fronsend aan. ‘He just broke up with his girlfriend,’ was zijn verweer.

 

            ‘So?’ vroeg ik schouderophalend. ‘He’s cute!’

 

            Daar was Niall het zichtbaar niet mee eens. ‘It is so wrong of him to hit on you already,’ vond hij en liep opnieuw naar de keuken toe.

 

            ‘Why?’ vroeg ik, terwijl ik mijn beste vriend volgde door zijn huis. De keuken was om jaloers op te zijn. Het kon doorgaan voor een keuken in eigen kookprogramma. Zou ik hier wonen, dan zou ik waarschijnlijk de hele dag door bakken en koken. ‘Really, what’s wrong with it?’

 

            Niall ging verder met het maken van onze vleespizza’s. ‘It just is,’ was zijn verklaring, terwijl hij druk bezig was het vlees in kleine stukjes te snijden. ‘Ever since his ex has left the country he’s been a mess and he keeps coming over whenever he’s feeling lonely or whatever. He says he’s heartbroken, but now at the same time he is trying to chat you up? What is that about? Alright, you’re going to say it’s none of my business, but don’t tell me I didn’t warn you later on.’

 

            Met een kleine lach nam ik plaats op één van de barkrukken aan de ontbijtbar, nam een kleine slok van de nog hete thee en zette de mok voor mij neer. ‘He is just charismatic, nothing wrong with that. Don’t worry, I’m not marrying the guy. Not today, at least,’ kon ik het niet laten mijn beste vriend te plagen. ‘But so he’s really coming over a lot, eh?’

 

            Daarop keek Niall mij betrapt aan. ‘Well, we’re working together on a few songs,’ moest hij eerlijk toegeven. ‘His broken heart gives us a lot of bloody good lyrics.’

 

            ‘So he is not all that whiney like you want me to believe?’ lachte ik ongelovig. ‘You should be ashamed of yourself, Riordan!’

 

            Mijn beste vriend bleef zo onschuldig als altijd. ‘Shuddup, I’m just trying to protect you. He needs a rebound and you shouldn’t be it,’ bleef hij bij zijn standpunt. ‘Now, shall I make that garlic union sauce you love?’

 

            ‘I do love that sauce, eh?’ mompelde ik met dramatische zucht.

 

            Niall gebaarde mij dat ik verder kon gaan met het vlees en pakte de ingrediënten bij elkaar voor zijn eigen zelfgemaakte knoflookuiensaus recept. ‘You do!’ antwoordde hij met zijn hoofd in één van de keukenkasten. ‘The only other person in the world…’ Hij schonk mij een vertrouwde glimlach, voordat hij aan de slag ging.

 

            ‘Yeah, I’m special like that,’ lachte ik en zocht de keukenkasten af naar een pan om de stukjes vlees zo meteen in voor te bakken. ‘But we’ll have to drink loads of mint tea tonight.’

 

            Daar kon Niall mee leven. ‘It’s all worth it, isn’t it?’ vroeg hij, afgeleid door het volgen van hetgeen dat ik deed. ‘Are you looking for something? Oh, right!’ Het drong al tot hem door dat ik een pan nodig had, die hij onmiddellijk voor mij pakte. ‘There you go.’

 

            Terwijl de stukjes vlees voor werden gebakken in de pan op het vuur, stak ik stiekem mijn pink in de glazen kom waarin Niall zijn knoflookuiensaus aan het maken was. ‘A little more black pepper,’ mompelde ik na de saus geproefd te hebben en op mijn verzoek strooide Niall nog een beetje zwarte peper in de kom.

 

 

 

 

 

Niall at met gemak de laatste stukken van de pizza op, terwijl ik na drie grote stukken pizza al vol had gezeten. Zodra het laatste stuk weg was gewerkt rekte hij zich dramatisch uit en zakte vervolgens heerlijk onderuit op de hoekbank.

 

            Lachend keek ik mijn beste vriend aan. ‘You’re really feeling better, aren’t you?’ merkte ik op.

 

            De man haalde onverschillig zijn schouders op. ‘I told you, it must’ve been a twenty-four hour flu,’ bleef hij volhouden.

 

            ‘Probably. My mum always used to say that you’re only ill when it’s raining money bills outside and you ain’t getting out of bed to grab some,’ sprak ik nadenkend.

 

            Niall keek mij met een vertederde glimlach aan. ‘Your mum was a clever girl,’ zei hij mij terug.

 

            Dankbaar schonk ik Niall een kleine glimlach en dacht ongemerkt terug naar het lied dat hij geschreven had voor mijn moeder. Het was zo mooi geweest…

 

            ‘So you’re working on new songs?’ ging ik maar over op een ander onderwerp. Na mijn voeten op de zitting getrokken te hebben kroop ik comfortabel weg in de hoek van de bank. ‘You’re working together with Seraiah Huntington as well?’

 

            Mijn beste vriend haalde zijn schouders op. ‘Yeah, he’s a friend,’ klonk hij niet al te enthousiast. ‘He is a real talented man, so I’m learning a lot from him.’

 

            ‘From him and his broken heart,’ grapte ik goedbedoeld.

 

            Niall keek mij ongemakkelijk aan. ‘Mine too,’ mompelde hij vertwijfeld. ‘It’s just that I’m not good with words. Alison and I broke up like two months ago.’

 

            Meelevend keek ik mijn beste vriend aan. ‘I’m so sorry, I didn’t know you two were that serious,’ verontschuldigde ik mijzelf en legde troostend mijn hand over die van Niall.

 

            ‘We weren’t. She wanted it to be, though. That’s why I wanted for us to break up,’ zei de man mij eerlijk.

 

            Vragend keek ik Niall aan. ‘Why?’ vroeg ik niet-begrijpend.

 

            ‘I dunno why,’ dacht mijn beste vriend hardop na. ‘I think it’s kind of hard to believe someone would actually love me for me, you know.’

 

            Met een kleine glimlach keek ik toe hoe Niall mijn hand vastpakte en naar zijn mond bracht om er een kus op te drukken. ‘Not that it’s the same, but I love you for you. You’re amazing, Niall,’ sprak ik gemeend.

 

            Niall knikte zacht. ‘I know you do,’ zei hij mistroostig.

 

            ‘Cheer up! What’s happened has happened. Nowadays girls would melt like chocolate Easter bunnies around you, because you are the hottest guy in town,’ zei ik de man uitdagend.

 

            Tot mijn genoegen lachte de man hartelijk. ‘You forget I have to share this town with Seraiah Huntington,’ hielp hij mij herinneren.

 

            ‘Seraiah has got nothing on your Irish charm,’ verweerde ik direct. ‘You’re way better than him.’

 

            Niall lachte opnieuw oprecht. ‘Yeah, well… He may not have the Irish charm, music-wise he’s the best I’ve ever seen in my entire generation. Besides, he knows a lot about country music as well, which I’d like to try. Like, he dares to get out of his comfort zone. Seriously, you should see him work. Everything he touches turns into a perfect harmony. It’s something amazing to witness,’ vertelde hij ontzettend gepassioneerd.

 

            ‘If you like country so much, why don’t you country it up a bit?’ vroeg ik terug. ‘You’ve got a guitar, right?’

 

            De man schudde zijn hoofd. ‘It’s not that easy, Fearne. Everyone knows me for my pop songs. That’s going to take a while,’ probeerde hij mij kort uit te leggen, terwijl hij zocht naar de afstandsbediening van de televisie op de bank tussen de vele kussens.

 

            Toch begreep ik het niet volkomen. ‘You could mix country with pop, right? Just record a pop album, but change the instrumental music on stage. People would still love your music, I’m sure,’ deed ik een poging om te helpen met ideeën. ‘What does Seraiah say about this?’

 

            Niall keek mij vreemd aan. Hij opende zijn mond om iets te zeggen, maar sloot deze toen weer. Verward leek hij zichtbaar na te denken, voordat hij zich weer naar mij keerde.

 

            ‘What?’ vroeg ik niet-begrijpend.

 

            Mijn beste vriend schudde zijn hoofd. ‘Nothing,’ mompelde hij met een zucht. ‘It’s just that you’re suggesting out loud what I’ve been thinking about for a while now. Actually it may not be a bad idea after all, then.’

 

 

 

 

 

Het was apart om onder een donszachte deken in een kingsizebed te slapen in één van de logeerkamers in dit grote huis in centraal Londen. Nog altijd was het bizar om er bij stil te staan dat één van onze beste vrienden het zo groots gemaakt had. Wie had ooit gedacht dat de verlegen Niall Riordan voor duizenden mensen op zou treden in grote concerthallen?

 

            Geheel verwonderlijk was het dan ook niet dat ik heerlijk uitgerust wakker werd, ondanks dat het nog behoorlijk vroeg was voor op een vrije dag. Tevreden slofte ik richting de keuken waar de aroma van koffie al groetend hing in de lucht.

 

            Al gedoucht en daardoor klaarwakker keek Niall vrolijk op vanaf zijn kruk aan de ontbijtbar. ‘Good morning, lovely! Please, sit down. I’ve got coffee, tea and toast…’ gebaarde hij naar al het eten en drinken voor zich verspreid.

 

            ‘Good morning. Thank you,’ zei ik en nam plaats naast mijn beste vriend. ‘It smells really good.’ Na een hapje van een geroosterd broodje te hebben genomen kon ik zeggen dat het heerlijk knapperig en vers smaakte. Ondertussen schonk ik mijzelf een kop koffie in. ‘So do you have a busy schedule for today?’

 

            Niall haalde zijn schouders op. ‘Got a few meetings,’ antwoordde hij. ‘Oh, and Hunter is coming over to finish a couple of demos later today. I hope that’s okay?’

 

            ‘Seraiah?’ vroeg ik om verduidelijking. Niall knikte, waarna ook ik mijn schouders ophaalde. ‘Ah, that’s okay. Don’t worry, I’ll be fine. I think I’m gonna check out the city and get the groceries for dinner tonight.’

 

            Gelijk verschoof Niall op zijn kruk, zodat hij zijn portemonnee kon pakken uit de achterzak van zijn spijkerbroek. ‘There you go. I think that should cover the costs,’ zei hij en hield mij zo’n honderd pond aan briefgeld voor. ‘Oh, c’mon, take it.’

 

            ‘How much do potatoes cost these days?’ lachte ik ongelovig. ‘Don’t be ridiculous, Niall.’ Toch bleef mijn vriend mij serieus aankijken, waarop ik het geld maar aanpakte. ‘Fine, but I’ll give you back whatever’s left.’

 

            Niall bleef onverschillig en werkte enkele stukjes fruit naar binnen. ‘Don’t. Buy yourself something pretty, or something,’ mompelde hij met zijn mond nog half vol, terwijl hij al van zijn barkruk afgleed. ‘Gotta go, babe.’ Vluchtig drukte hij een kus op mijn wang. ‘Spare key is in the upper drawer of the cabinet in the hall. Well, and just be careful, okay?’

 

            Dankbaar glimlachte ik naar mijn beste vriend. ‘I promise,’ beloofde ik.

 

            ‘Good. See you tonight, then!’ beantwoordde Niall mijn glimlach.

 

            Zodra Niall het huis verlaten had at ik de rest van mijn toast op, voordat ik alles van de ontbijtbar zo goed mogelijk op probeerde te bergen in de keukenkasten, de koelkast en de vaatwasser. Daarna dronk ik mijn koffie op, nam een snelle douche, pakte de reservesleutel uit de bovenste lade van de dressoirkast in de hal en zocht vervolgens ook mijn weg naar buiten.

 

            De eerste keer dat ik in Londen was geweest was met een excursie van mijn middelbare school. Verplicht hadden wij alle standaard bezichtigingen bezocht, inclusief een musical. Afgelopen december was mijn tweede keer in deze stad geweest en toen had ik zo goed als niets van de stad gezien. Vandaag was dan dus pas de eerste keer dat ik het echte dagelijks leven in Londen meemaakte.

 

            Ondanks dat Niall in een vrij rijke buurt woonde waren de mensen hier zeer vriendelijk en zeiden elkaar gedag. Vergenoegd struinde ik de vele winkels af en vond een leuk souvenirtje voor mijn vader. Daarna bracht ik letterlijk urenlang door in een tweedehands boekenwinkel, om uiteindelijk nog ergens gauw te lunchen. Al met al was het al vijf uur toen ik met de boodschappen terugkwam bij het huis.

 

            Verbaasd keek ik naar de persoon die ik niet verwachtte aan te treffen in de hal. ‘You’re here,’ kwam er nogal lomp uit, de voordeur achter mij sluitend.

 

            De man lachte vriendelijk. ‘Yeah, but I was just leaving,’ glimlachte hij, terwijl hij inderdaad zijn jas aantrok.

 

            ‘Why don’t you stay for dinner?’ bood ik onmiddellijk aan. Daarbij gebaarde ik naar de boodschappen in de plastic tas van de supermarkt. ‘The whole reason Niall asked me to stay with him for a couple of days is because I offered to cook an Irish dish.’

 

            Seraiah keek mij verontschuldigend aan, terwijl hij zijn sjaal haakte onder de kraag van zijn jas. ‘I’d love to, but I have other commitments tonight,’ wees hij mijn aanbod beleefd af.

 

            ‘A commitment to be intimidated by Niall, perhaps?’ vroeg ik direct nogal stom terug. Het was eruit voordat ik er erg in had.

 

            De man lachte ongemakkelijk. ‘I’m not intimidated by Niall by any means,’ verweerde hij nog altijd op dezelfde beleefde toon waarmee hij kennelijk altijd leek te praten. Misschien was het gewoon iets Brits, bedacht ik mij toen. ‘Although I’m sure you’re a great cook and I do not mean to offend you either.’

 

            ‘Good, so then you’re staying for dinner,’ glimlachte ik tevreden en vervolgde mijn weg naar de keuken. Daar zette ik mijn gekochte spullen neer op het aanrecht, trok mijn handschoenen uit en deed alvast mijn sjaal af.

 

            Seraiah keek vertwijfeld de keuken in. ‘I don’t think that Niall would appreciate it if I did,’ sprak hij afhoudend.

 

            Vragend keek ik de man aan. ‘Why would you say that? He’s your friend, right?’ vroeg ik niet-begrijpend.

 

            ‘Yes, he is. But you’re his friend as well and he is very fond of you,’ sprak Seraiah zorgvuldig.

 

            Meteen schudde ik mijn hoofd. ‘Don’t be so ridiculous. Niall is not the boss of you and neither he is of me,’ zei ik en begon de boodschappentas uit te pakken.

 

            ‘He does own the house,’ hielp de man mij eigenwijs herinneren.

 

            Verveeld keek ik Seraiah aan. ‘He told me to make myself at home and I’d have invited you to stay over for dinner at my home, so I’m inviting you here as well. Now, are you staying or what? Let me remind you you’re being very rude if you’re just trying to find an excuse to leave,’ glimlachte ik hem liefjes toe.

 

            Seraiah dacht zichtbaar na, maar trok toen zijn jas weer uit, die hij over één van de barkrukken hing. ‘Alright, fine. I’m staying. Could I help you with anything?’ vroeg hij, waarna hij al achter mij stond om mij uit mijn jas te helpen.

            ‘Thank you.’ Zodra Seraiah mijn jas over de zijne had gehangen, gaf ik hem een aardappelschilmesje aan. ‘We’re gonna need a lot of potatoes,’ waarschuwde ik hem alvast van tevoren.


Reactie schrijven

Commentaren: 0