– 3 –


 

De O2 arena liep langzaam leeg, maar wij als vrienden bleven nog even hangen in de VIP lounge. Luide popmuziek klonk door de speakers vanaf het podium en iedereen bestelde nog een nieuw drankje. Wij hadden besloten dat wanneer het zo meteen ietwat rustiger zou zijn wij Niall op zouden zoeken backstage.

 

            Keara en Ferelith dansten vrolijk op een oude zomerhit, terwijl Eimear en ik lachend vanaf onze barkrukken toekeken. Net wanneer Veren de twee wilde vergezellen met zijn overweldigende dance moves, keken wij allemaal verrast op naar de persoon die de lounge binnenkwam gelopen.

 

            Eoghan stapte meteen op de man af. ‘Killian, my man!’ riep hij enthousiast. Vervolgens gaf hij hem een stevige knuffel. ‘I didn’t know you’d be here!’

 

            ‘Yeah, I watched the show from backstage. Wouldn’t miss it for the world.’ De man stak zijn hand op naar de rest van ons. ‘Hi there, guys!’ groette hij met zijn altijd even vriendelijke glimlach. ‘Did y’all have a great time?’

 

            Zeker niet dat wij genoegen namen met zo’n simpele begroeting. Wij gaven één voor één de oom van Niall een hartelijke knuffel. Hij zei ons dat Niall ieder moment hierheen kon komen en met dat hij dat zei verscheen zijn neef in de deuropening.

 

            ‘Niall!’ piepte Keara uitgelaten, waarna zij de man onmiddellijk om zijn hals viel. ‘You were so magnificent out there! We’re all so proud of you! Seriously, you looked so hot!’

 

            Argwanend keek Niall zijn beste vriendin aan. ‘Thanks… I think,’ lachte hij en drukte een kus op haar wang. ‘Glad you enjoyed the show.’

 

            Eoghan knikte ernstig. ‘Yeah, I definitely enjoyed your hip thrust during Shower. “Meet me in the shower”, bam – bam!’ zong hij vals een regel uit Niall zijn nieuwste single, terwijl hij sexy heupbewegingen maakte. ‘I got so turned on, man.’

 

            Lachend gaven Eoghan en Niall elkaar een broederlijke knuffel. Vervolgens zag Niall mij staan, liet Eoghan los en wees speels met zijn wijsvinger en een uitdagende blik mijn kant op.

 

            ‘You…’ glimlachte Nial mij toe, voordat hij mij in zijn armen trok. ‘I’m so happy you’ve made it here today.’

 

            Niet zo goed wetende of ik iets moest zeggen over het lied Irish Hearts, knuffelde ik Niall slechts zwijgend terug. Hij merkte het ops en keek mij peilend aan. Daarop wilde ik mij losmaken uit de omhelzing, maar hij hield mij eigenwijs nog iets langer vast.

 

            Lachend knuffelde ik de man dan nog maar even terug. ‘Thank you,’ fluisterde ik hem zacht toe.

 

            Met een glimlach liet Niall mij dan eindelijk los en gaf hij mij een knipoog die meer dan genoeg zei. Dankbaar schonk ik hem een glimlach terug, waarna hij meteen al werd overspoeld door de aandacht van de anderen die hem ook nog wilden begroeten.

 

            ‘Favourite song of the night?’ vroeg Niall daarna belangstellend naar de review van zijn beste vrienden.

 

            Eimear pakte haar drankje op van de bar, terwijl Niall juist ondertussen iets bestelde. ‘White Christmas at the ending,’ antwoordde zij zorgvuldig, maar weloverwogen.

 

            ‘Did you not hear me gush about your hip thrust during Shower?’ vroeg Eoghan zogenaamd beledigd.

 

            Niall rolde verveeld met zijn ogen en nam een slok van zijn glas bier. ‘Thank you, Eim,’ zei hij en sloeg zijn arm om zijn beste vriendin heen.

 

            Eoghan keek fronsend toe hoe Eimear de arm van Niall wel toeliet, ondanks dat zij daarstraks zijn omhelzing had afgewezen. Hij schudde zijn hoofd en plofte neer op de banklounge, waana Veren zijn voorbeeld volgde en hetzelfde deed.

 

            ‘Who cares about the songs you were singing? Now you’re a famous pop star you should be signing my bra!’ plaagde Ferelith.

 

            Keara knikte hevig. ‘And my boobs!’ viel zij Ferelith dramatisch bij.

 

            Niall schoot in de lach en keek verontschuldigend naar zijn oom, die toch wel even zorgwekkend opkeek bij de speelse reacties van de meiden. Hij wuifde het weg, waarna hij blij opkeek toen zijn zus de lounge binnen kwam gelopen. Meteen maakte hij dat Eoghan en Veren ver opschoven, zodat zij naast hen kon gaan zitten op de hoekbank. Zij kreeg niet eens de kans om iedereen fatsoenlijk te begroeten.

 

            ‘You look gorgeous!’ complimenteerde ik de zus van Niall met haar mooie babybuik.

 

            Siabh keek dankbaar naar mij op. ‘Thank you. How are you holding up?’ vroeg zij en pakte goedbedoeld mijn hand vast.

 

            Voorzichtig trok ik mijn hand terug, aangezien ik de gestelde vraag inmiddels wel kon haten, zo vaak als dat ik deze vraag te horen had kregen deze afgelopen maanden. ‘Thank you, but I’m doing just fine,’ glimlachte ik ongemakkelijk en hoopte dat ik niet al te bot overkwam.

 

            ‘When are we going to the hotel?’ wilde Keara weten.

 

            De meesten van ons keken onze vriendin verbaasd aan. ‘Why?’ vroeg Ferelith dan ook onmiddellijk terug.

 

            Vragend keek Keara naar Niall. ‘Why are you staying at the hotel, anway? You’ve got a fucking beautiful place of your own right here in this city!’ Daarna keek zij Ferelith doordringend aan. ‘Because I want to change before we go clubbing, obviously!’ antwoordde zij met een enthousiaste glimlach dat alles duidelijk moest maken.

 

            ‘Oh, you’re going to wear that cute dress you showed me earlier?’ reageerde Eimear al even enthousiast terug.

 

            Niall keek mij even moeilijk aan, aangezien hij zich zichtbaar afvroeg of zijn antwoord er nog iets toe deed. ‘Because I’d love spending as much time with you guys as I possibly can,’ sprak hij sippig tegen zijn glas, voordat hij deze leegdronk. ‘For old time’s sake.’

 

            Glimlachend knikte Keara naar Eimear. ‘Yes, I love that dress!’ was zij haar vraag aan Niall inderdaad al weer vergeten.

 

            Lachend schudde ik mijn hoofd. ‘That’s very sweet of you. But I’m curious, though. What is your place like? Keara can’t shut up about it,’ merkte ik op.

 

            Niall keek mij trots aan. ‘I’ll show you,’ beloofde hij mij. ‘Although, Keara has a point. We should get going and get this after-party started.’ Hij maakte een gebaar naar alle anderen in de lounge. ‘Everybody, let’s go!’

 

 

 

 

 

‘Sir, I’m so sorry!’ De man die de ingang van het hotel bewaakte keek mij bij voorbaat al verveeld aan en ik had hem mijn vraag nog niet eens gesteld. ‘Can you let me back in, please? Because I’ve left my sunglasses in the hotel room,’ probeerde ik mijzelf te verklaren.

 

            Met een verveelde blik wierp de man een kijkje op de gastenlijst die hij in zijn handen had. ‘Name, please?’ vroeg hij met een zucht.

 

            ‘Oh, but I already checked out. You see, my friends and I left here like an hour ago. They’re waiting for me in this lunch room, so if you could let me back in real quick? I really want my sunglasses back,’ zei ik met mijn liefste glimlach.

 

            Zuchtend gebaarde de man mij naar achteren te stappen. ‘Get back in line with the other fans,’ was zijn enige verzoek.

 

            ‘But I spent the night in this hotel! You see, I’m friends with Niall.’ Met dat de woorden uit mijn mond kwamen, wist ik al gelijk dat ik die informatie beter voor mijzelf had kunnen houden, had ik een kans willen hebben om het hotel weer binnen te komen. ‘Can’t you just let me in? This is ridiculous and really offensive to other hotel guests, you know,’ liet ik weten.

 

            De man rechtte zijn schouders en keek mij doordringend aan. ‘This ain’t a fairytale, Miss. Step aside, please,’ sprak hij zorgvuldig.

 

            ‘You know what? If this security thing is all about Niall, tell him it’s Goldie. Ask him. He’ll tell you he knows me,’ ging ik onverstoorbaar verder.

 

            Verward keek de man mij aan. ‘Goldie?’ vroeg hij ongelovig.

 

            Aangezien ik toch al weinig kans had om op deze manier het hotel binnen te komen, haalde ik mijn schouders op. ‘My last name is Gouds. It means “gold” in Dutch. So that’s why my Irish friends call me Goldie, including Niall,’ legde ik een hoop nadruk op de voornaam van mijn beroemde beste vriend.

 

            ‘I thought I just told you this ain’t a fairytale,’ herhaalde de man voor mij. ‘One last time, get back in line.’

 

            Hoofdschuddend deed ik alvast een stap naar achteren. ‘Fine, I’ll just call him myself!’ verweerde ik simpelweg, waarna ik meteen zocht naar mijn mobiele telefoon in mijn handtas.

 

            ‘Yeah, you go do that, Pippi Longstocking,’ smaalde de man irritant terug.

 

            Verontwaardigd keek ik op. ‘Just because I braided my hair this morning…’ begon ik beledigd, maar besloot dat het totaal geen zin had om tegen deze man in te gaan. ‘You know what, whatever. Fuck you!’

 

            Met een zucht liep ik langs de fans achter de dranghekken, die allemaal stonden te wachten op een glimp van hun Niall Riordan voor de ingang van het hotel. Zo luxueus zoals het daarbinnen was geweest, zo schaars werd alles daarbuiten gehandeld voor de “normale” hotelgasten. Natuurlijk begreep ik wel dat dit alles zo geregeld was voor de veiligheid van Niall, maar dit was buitengewoon belachelijk!

 

            ‘Hey, Goldie!’ nam Niall bij mijn tweede telefoonoproep pas op. ‘Don’t tell me you already miss me.’

 

            Glimlachend schudde ik mijn hoofd. ‘No, I’m standing outside the hotel and I can’t get in. Could you be so sweet to get me my sunglasses from the hotel room?’ vroeg ik maar gelijk. ‘Sorry, I don’t mean to bother you, but I forgot them and I just really want them back. We all decided to get lunch before heading straight to the airport, so it’s kind of now or never.’

 

            ‘Yeah, sure! No problem. What room were you staying in?’ vroeg Niall onmiddellijk behulpzaam terug.

 

 

 

 

 

‘Thanks again, so much,’ bedankte ik Niall opnieuw voor het halen en brengen van mijn vergeten zonnebril.

 

            Niall haalde zijn schouders op. ‘Again, you’re welcome,’ glimlachte hij mij toe.

 

            Zwijgend liepen wij naast elkaar over het trottoir ergens door de straten van Londen. Eigenlijk had ik geen idee waar wij heen liepen, maar het leek erop alsof wij samen alle tijd hadden. Het was fijn en voelde vertrouwd, alsof er niets veranderd was in de laatste maanden. Op het feit na dat het decor Engels was in plaats van Iers.

 

            ‘Well, you look nice,’ probeerde ik small talk te maken. ‘Dyed back your hair to its natural colour and even chose to grow some facial hair… Look at you being all grown up and trying to look mature. Can’t say I miss those blue highlights in your hair, though.’ Niall keek mij bij die opmerking lachend aan. ‘Really, this new style works for you.’

 

            Vandaag droeg Niall een simpele spijkerbroek met daarboven een baseball shirt met groene mouwen. Daaroverheen had hij een lichtbruine lerenjacket met daaronder fel witte sneakers. Met zijn zwarte Ray-Ban Wayfarer op en zijn lichtbruine haar dat verward alle kanten opstond, zag hij er bijzonder knap uit. Zo simpel, maar zowaar als een typische popster. Toch werd hij niet om de tien seconden herkend, maar misschien was dat wel omdat hij ervoor gekozen had om altijd gehuld in pak het podium op te gaan. Het was soort van zijn kenmerk geworden.

 

            ‘Same to you. You look great, honestly.’ Niall nam mij van onder tot boven in zich op en keek ietwat bezorgd. ‘But err…’ begon hij ongemakkelijk.

 

            Zacht schudde ik mijn hoofd. ‘Don’t mention it, please. Believe me, I’m trying to gain some weight back,’ beloofde ik gemeend.

 

            Niall knikte goedkeurend. ‘Good. It’s all good, you know. But still, you look great, Fearne. And it’s so good to see you again,’ stamelde hij onhandig verder, duidelijk in de hoop om mij niet opgelaten te laten voelen.

 

            ‘It is. I’ve missed you,’ glimlachte ik de man geruststellend toe.

 

            Dankbaar knikte de man terug. ‘And I’ve missed you,’ sprak hij terug, waarna hij mij toch weer ietwat schudbewust aankeek. ‘I’m sorry I couldn’t be a better friend over the past few months. You deserved more than just a lousy phone call.’

 

            Met een kleine glimlach haalde ik mijn schouders op. ‘That’s alright. It meant a lot you took the time to call me that day, because I know how hectic your life’s gotten. Besides, it also means a lot that you dedicated that song to my mum last night. Really, that was so sweet and thoughtful of you and I think I cried during the full length of the song.’ Opnieuw keek Niall mij zorgelijk aan. ‘Don’t worry, that song is just truly beautiful. Probably even the most beautiful song I’ve ever heard in my entire life,’ vertrouwde ik hem toe.

 

            ‘I actually wrote that song right after our phone conversation. It was totally inspired by your mum’s passing. If you’d approve, I’d like to officially dedicate it to her on the new upcoming album as well,’ sprak Niall zowaar met lichte onzekerheid.

 

            Geraakt keek ik naar de man op. ‘Now that would mean the world to me. Honestly, you are still a good friend to me. You’re still my bestest friend, actually,’ zei ik hem aangedaan door zijn lieve voorstel.

 

            Niall sloeg zijn arm om mij heen en trok mij dichter tegen zich aan. ‘I’ll always be,’ beloofde hij terug.

 

 

 

 

 

‘You didn’t even have lunch with us because of him! Of course I’m thinking something is going on between the two of you that you’re not telling us about!’ verweerde Ferelith gefrustreerd, terwijl zij haar handbagage met moeite weggewerkt kreeg in de opberging boven onze hoofden in het vliegtuig.

 

            In de rij voor ons probeerde Eimear haar vriend te laten weten dat wij in het vliegtuig terug naar huis zaten. ‘No, you don’t have to pick us up. Everything is taken care of. Don’t worry, I’ll see you tonight, okay? What? Sweetie, no… Yes, I love you too!’ giechelde zij over de telefoonlijn.

 

            ‘Then tell me what happened?’ wilde Ferelith nogmaals weten over hetgeen dat afgespeeld had tussen Niall en mij. ‘Because I thought he couldn’t come along with us, because he had to work.’

 

            Verontwaardigd keek ik mijn beste vriendin aan. ‘Why the third degree? Like I said, something was canceled in his schedule, we just strolled around for a bit and lost track of time. So as soon as I checked my phone, I rushed back to the lunch room to meet up with you guys again,’ vertelde ik haar voor de vierde keer.

 

            Ferelith schudde afkeurend haar hoofd en liet zich in de stoel naast mij zakken. ‘And you didn’t have lunch,’ vulde zij aan.

 

            Lachend keek ik mijn beste vriendin ongelovig aan. ‘Because there was no time left!’ was mijn onschuldige verweer. Eigenwijs keek Ferelith mij afkeurend aan. ‘If it makes you feel any better, I’ll order something when the plane takes off, alright?’

 

            ‘That’s not what I meant…’ Ferelith werd afgeleid door Eimear haar hoge gelach. ‘Would you shut the fuck up already? Geez, we’ll be back home in like a fucking hour, okay?’ schoot zij vervolgens naar haar uit.

 

            Geschrokken keek ik mijn beste vriendin aan. ‘What was that about?’ vroeg ik haar afkeurend.

 

            Eimear, die zich beduusd omdraaide naar Ferelith, keek mij vervolgens vragend aan. Niet-wetende wat er nu precies gaande was haalde ik mijn schouders op en schonk haar een bemoeidigende glimlach.

 

            Veren leunde vanachteren over de stoelleuning van Ferelith heen. ‘Way to make Eim feel welcome back with us, Callaghan,’ sprak hij op een sarcastische toon, waarna Ferelith gauw zijn gezicht wegduwde.

 

            ‘Don’t.’ Ferelith haalde diep adem en schudde geërgerd haar hoofd. ‘My apologies, Eimear,’ mompelde zij gegeneerd. ‘Really, I didn’t mean to snap at you like that.’

            Met een kleine glimlach draaide Eimear zich om in haar stoel. ‘That’s okay,’ probeerde zij gemeend te klinken, maar zij was hoorbaar gekwetst door de felle woorden van haar beste vriendin.


Reactie schrijven

Commentaren: 0