– 16 –


 

 ‘Who’s been in here?’ vuurde Seraiah op mij af, zodra ik de badkamer binnen kwam gelopen.

 

            Verward schudde ik langzaam mijn hoofd. Al eerder was ik wakker geworden, maar was het bed weer terug ingekropen met een pakje paracetamols en een flesje water. ‘Everyone,’ antwoordde ik niet-begrijpend. ‘We emptied your fridge, remember? So we all used the bathroom. I’ll pay you back for the empty fridge, by the way.’

 

            Daar wilde Seraiah niets van horen. ‘No, that’s okay. But so everyone has been into this bathroom?’ Zacht knikte ik. ‘There is a freaking bathroom right next to the kitchen!’ sprak hij verontwaardigd en wees richting de keuken, voordat hij verder zocht in het medicijnkastje. Hij leegde alles in de wasbak onder het medicijnkastje, maar vond niet hetgeen dat hij zocht.

 

            ‘What’s wrong?’ vroeg ik ongemakkelijk en sloeg mijn armen over elkaar tegen de kou, want erg warm was het niet in slechts een lang T-shirt.

 

            Seraiah zuchtte diep. ‘I kept like fifteen hundred quid in here,’ verklaarde hij toen zijn gejaagde gedrag.

 

            ‘Oh…’ was het enige geluid dat mijn mond verliet. Wat kon ik daar nu op zeggen? Ik had werkelijk geen idee waar dat geld was gebleven. ‘So now you think one of us took it?’

 

            De man ging vertwijfeld met zijn hand over zijn mond. ‘I don’t know,’ zei hij eerlijk en haalde radeloos zijn schouders op.

 

            ‘You know we’d never do that, right? We all make our own money. Can’t it be you moved the money to another place?’ probeerde ik toen maar voorzichtig.

 

            Seraiah schudde zijn hoofd. ‘No, I’m positive it should be right here,’ sprak hij chagrijnig en sloeg met zijn hand op de onderste plank van het medicijnkastje. ‘Fuck!’ Kwaad sloeg hij het deurtje van het medicijnkastje dicht en liep ziedend de badkamer uit.

 

            Geschrokken bleef ik heel even staan, maar besloot toen om de spullen terug te ruimen in het medicijnkastje. Vervolgens kleedde ik mij warm om, voordat ik zo kalm mogelijk naar de woonkamer liep, waar Seraiah peinzend zat op de bank.

 

            ‘I’m sorry. Like, really sorry. I didn’t know there is another bathroom and told them to use the other one,’ bekende ik schuldig en keek naar de deur naast de keuken, voordat ik Seraiah weer aankeek. ‘Let me pay you back the money and let’s forget it happened.’

 

            Seraiah schudde hevig zijn hoofd. ‘It’s not about the money, Fearne. Someone actually stole the money. I’m sorry, but it must have been one of the people coming over last night,’ verdacht hij hardop iemand uit onze vriendengroep.

 

            ‘They would never do that,’ sprak ik ontzet.

 

            De man keek mij strak aan. ‘So you’re telling me it’s you?’ vroeg hij cynisch. Verveeld liet ik mijn schouders hangen. ‘I didn’t think so either, so it has to be one of them. Although I know you were drunk, have you seen anyone acting suspicious? Even if you don’t agree with me, tell me, please.’

 

            Ongelovig keek ik de man aan. ‘Are you being fucking serious?’ vroeg ik hem stomverbaasd.

 

            Seraiah zijn gezicht betrok. ‘How could I not be?’ vroeg hij direct terug.

 

            ‘You’re messed up,’ mompelde ik ontdaan.

 

            Razendsnel stond Seraiah op van de bank. ‘How well do you really know these people? You’ve only seen them thrice and you can’t remember half of the time you’ve spend with them!’ riep hij mij opnieuw kwaad wordend toe.

 

            ‘Don’t you yell at me!’ verhief nu ook ik mijn stem. Meteen herstelde ik mijn houding en probeerde onmiddellijk te kalmeren. ‘You might be right about that, but “these people” live in the same world you do. They think they’re actors and models, so why would they rob you for money? Because even if they needed the money, they could easily just call their daddies.’

 

            Seraiah schudde nadenkend zijn hoofd. ‘I don’t know, but someone has my fifteen quid,’ hield hij vol.

 

            ‘And I wish it was me, so I could just give it back and be done with it,’ mompelde ik eigenwijs met een gemaakte glimlach naar de man.

 

            Met een afkeurende zucht keek Seraiah mij vermoeid aan. ‘Lovely,’ verzuchtte hij sarcastisch.

 

            Een kleine, mistroostige glimlach sierde mijn lippen. ‘I’m really sorry about all of this,’ zei ik de man oprecht.

 

            Nogmaals schudde Seraiah zijn hoofd. ‘It’s not your fault,’ zei hij mij, maar ik twijfelde eraan of hij het echt meende.

 

 

 

 

 

Seraiah had mij uitgenodigd om de volgende dag ’s morgensvroeg met hem mee te gaan naar de filmset, iets waar hij zelfs veel moeite voor had moeten doen om te regelen, had hij mij verteld. Tot zijn ergernis en mijn spijt kon hij mij niet wakker krijgen toen om vijf uur zijn wekker was gegaan. Rond acht uur schrok ik wakker, maar realiseerde mij dat het veel en veel te laat was en daarmee had ik toch echt iets goed te maken.

 

            Hoewel Seraiah mij er meerdere keren op gewezen had dat ik niets hoefde te betalen voor mijn verblijf, vulde ik zoals beloofd de koelkast aan. Na flink boodschappen gedaan te hebben was de koelkast weer van onder tot boven gevuld en kon ik aan het avondeten beginnen. Waarschijnlijk zou Seraiah pas laat thuis zijn, maar dat weerhield mij er niet van om Irish Poundies klaar te maken als avondeten. Tijdens het koken had ik zelfs nog een boeiend gesprek met Seraiah zijn huishoudster, die alleraardigst was, terwijl wij een heerlijke kop thee dronken.

 

            Beschamend genoeg was ik al weer bijna in slaap gevallen toen Seraiah tegen negenen thuiskwam van zijn werk. Zo snel ik kon schoot ik omhoog van de bank en deed net alsof ik zojuist niet aan het wegdommelen was bij het warme haardvuur.

 

            ‘Good morning,’ groette Seraiah met gespeelde spot, die ik weldegelijk verdiend had. ‘Have you had some pleasant dreams?’

 

            Lipbijtend sloeg ik mijn blik neer. ‘I’ve only been dreaming about you,’ speelde ik terug.

 

            Seraiah schudde lachend zijn hoofd, terwijl hij zijn jas ophing aan de kapstok. ‘Alright, I’m knackered,’ verzuchtte hij vermoeid.

 

            ‘I’ve made dinner,’ opperde ik en gebaarde naar de keuken. Seraiah merkte toen pas de gedekte keukentafel op. Het avondeten zou ik zo op kunnen warmen, om dan samen aan tafel te gaan. ‘Only if you’d like…’

 

            De man knikte goedkeurend. ‘Sure. What’s for dinner?’ vroeg hij benieuwend en liep naar de keukentafel toe, om daar alvast plaats te nemen.

 

            ‘Cally, of course,’ antwoordde ik en verdween met een glimlach weer naar de keuken voor het opwarmen van de Irish Poundies.

 

            Na samen gegeten te hebben, duurde het niet lang voordat Seraiah gesloopt door een lange werkdag vertrok naar de slaapkamer. Zelf ruimde ik op wat er nog op te ruimen viel, waarna ik hem volgde. Meteen kroop Seraiah naar mij toe en sloeg zijn sterke arm lief om mij heen toen ik naast hem lag onder de deken.

 

            ‘I could fall hard for you,’ mompelde Seraiah zacht tussen de lokken van mijn haar op het kussen.

 

            Verrast keerde ik mijn gezicht naar dat van Seraiah, niet zo goed wetende wat ik aan moest met zijn woorden. Wat was het dat hij bedoelde? Stom genoeg durfde ik het hem niet direct te vragen en zoende hem daarvoor in de plaats.

 

            Welwillend zoende Seraiah mij terug en toegevend rolde ik mijzelf bovenop hem. Zijn handen gleden eerst door mijn haar, waarna deze hun weg vervolgden naar de rand van mijn T-shirt. Met enige twijfel streelde ik met mijn handen over zijn ontblote bovenlichaam. Hij was zo zelfverzekerd en warm van zichzelf, dat maakte mij juist onzeker en gaf mij koude rillingen.

 

            Seraiah merkte mijn aarzeling op toen zijn handen verdwenen onder mijn T-shirt. Met terughoudendheid keek ik hem aan met een vertwijfelde glimlach. Hoever was ik bereid om te gaan, zolang ik niet wist waar mijn hart en hoofd waren als het aankwam op deze man?

 

            Ongemakkelijk onder de vragende blik van Seraiah trok ik mijzelf terug en liet mijzelf op mijn knieën naast hem zakken op het matras. ‘I’m sorry,’ prevelde ik beschaamd.

 

            Meteen kroop ook Seraiah omhoog op zijn ellebogen. ‘No, no… Please, don’t be sorry,’ zei hij mij zo snel, dat mijn onzekerheid onmiddellijk verdween. Seraiah sprak voornamelijk erg opvallend langzaam. ‘Trust me, I was not trying to do anything yet.’ Die zekerheid was dus niet misplaatst, als ik hem geloofde op zijn woord.

 

            ‘Alright,’ knikte ik dankbaar.

 

            Seraiah keek mij argwanend aan. ‘Are you?’ vroeg hij om zichzelf te verzekeren.

 

            Nogmaals knikte ik. ‘Yes,’ sprak ik direct. ‘It’s just that…’ Ongemakkelijk haalde ik mijn schouders op en probeerde ietwat makkelijker te gaan zitten.

 

            ‘Fearne, I didn’t mean for you to feel uncomfortable,’ zei Seraiah mij goedbedoeld. Fijn, zo duidelijk was het dus aan mij te zien dat ik niet bepaald op mijn gemak was op dat moment.

 

            Zacht schudde ik mijn hoofd. ‘It makes me uncomfortable you’re being this nice,’ probeerde ik het weg te glimlachen met een kleine lach.

 

            Meteen duwde Seraiah mij zacht achterover met mijn rug tegen het matras, drukte zijn lichaamsgewicht over mij heen, voordat hij mijn hals en nek bedolf onder de kleine kusjes, terwijl zijn handen in mijn zij kietelden en prikten. Pas nadat ik het tegenspartelen opgaf en hem huilend van het lachen smeekte om genade trok hij zich tevreden terug. Dat was dan ook het moment waarop ik zeker wist dat deze man in het bezit was van een zuiver hart.

 

 

 

 

 

Aangezien Seraiah weer naar zijn werk was en ik mijzelf binnen zat te vervelen, leek het mij geen slecht idee om eens bij te praten met mijn beste vriendin. Terwijl ik haar gedetailleerd vertelde over mijn afgelopen dagen hier in Londen, luisterde zij aandachtig en was oprecht blij en enthousiast voor mij.

 

            ‘But why aren’t you out, having some fun?’ vroeg mijn beste vriendin toen ik haar vertelde dat ik mij verveelde.

 

            Daarop nam ik nog maar een slokje van mijn warme thee, leunend tegen de ontbijtbar in de keuken. ‘Because it’s freezing cold outside!’ deelde ik haar mee en inspecteerde mijn warme wintertrui op pluisjes.

 

            ‘Ask someone over?’ ging Ferelith verder met haar goedbedoelde suggesties.

 

            Verveeld liet ik mijn schouders hangen. ‘I’m not allowed to,’ mompelde ik met een zucht. ‘Seraiah is missing fifteen hundred quid. Apparently he kept it in his medicine cabinet right above the sink in the bathroom, so now all our friends are suspects.’

 

            Ferelith lachte ongelovig. ‘And I thought he is playing this sexy police officer in this new TV series? If anyone could solve this case, it should be him,’ grapte zij spottend. ‘Why has he fifteen hundred quid lying around anyway?’

 

            Niet-wetende haalde ik mijn schouders op. ‘Beats me,’ mompelde ik nog altijd onwetend.

 

            ‘Ah well, I’ve got to hang up now. I’ll be seeing you tomorrow then?’ vroeg mijn beste vriendin voor de zekerheid over onze afspraak.

 

            Waarom ik een glimlach forceerde wist ik niet, maar ik deed het. ‘Yes, of course,’ bevestigde ik met tegenzin.

 

            Zodra ik gedag had gezegd en de telefoonverbinding met Ferelith had verbroken, had ik direct spijt van de zojuist gemaakte afspraak. Waarom kon ik dan ook niet gewoon tegen haar liegen? Morgen zou Niall terugkomen van zijn bezoek aan thuis en aangezien Eoghan weer een week vrij had en Ferelith slechts het weekend, zouden zij beiden mee terugkomen naar Londen. Nu hadden wij daarnet afgesproken dat ik hen morgen zou zien voor het avondeten bij Niall thuis. Stom, stom, stom…

 

 

 

 

 

Niall was anderhalve week thuis geweest in Ierland, zodat hij tijd kon doorbrengen met zijn familie en hun nieuwste aanwinst, zijn kleine babyneefje Tadhg. Eoghan en Ferelith wisten blijkbaar nog niets van de zoen tussen Niall en mij, waardoor vooral Ferelith erop aan had gedrongen dat ook ik langs zou komen bij Niall, omdat ik toch in Londen was. Seraiah was werken en ik had daardoor geen goed excuus kunnen vinden om niet te hoeven komen. Onder het diner uitkomen had dus totaal geen zin en er zat niets anders op dan te gaan.

 

            Ferelith was samen met Niall aan het koken in de keuken. Dat wilde zeggen dat Niall vooral een goede positie had bemachtiged dicht bij de koelkast, zodat hij Eoghan en zichzelf gemakkelijk kon voorzien van flesjes bier. Zelf had ik aangeboden om te helpen, maar Ferelith had mij gezegd gewoon gezellig plaats te nemen aan de ontbijtbar. Terwijl Ferelith en ik verder bijpraatten waar wij gisteren waren gestopt over de telefoon, probeerde ik ongemerkt Niall volledig uit te bannen. Blijkbaar was ook dat niet een heel goed idee.

 

            ‘Hello?’ klonk de luide stem van Eoghan. Geschrokken keek ik op en merkte toen pas dat hij bezig was geweest mijn aandacht te trekken. ‘Bloody hell! Finally she’s listening… Niall tells me only just now you’re dating The Hunter?’

 

            Meteen schudde ik ontkennend mijn hoofd. ‘Nothing serious,’ antwoordde ik terughoudend.

 

            ‘Someone start laying the table, please. Dinner is almost ready,’ kwam Ferelith tussendoor.

 

            Om iets te doen te hebben voelde ik mij geroepen om de tafel te dekken. Uiteraard had Niall precies hetzelfde idee, waarop wij maar samen zwijgend de tafel dekten om niet de aandacht naar ons toe te trekken door elkaar omzichtig te ontlopen. Ik probeerde ervoor te zorgen dat wij elkaar niet per ongeluk aan zouden raken, maar ook al was hij enige centimeters van mij verwijderd, het voelde aan alsof zijn huid de mijne verwarmde.

 

            ‘Nothing serious?’ ging Eoghan verder met onze conversatie, nadat ik de borden neer begon te zetten op de keukentafel.

 

            Vertwijfeld keek ik op. ‘How could anyone ever date someone that famous?’ vroeg ik mijzelf hardop af. ‘Even if Seraiah would ask me to make it exclusive or official between us, I’m not quite sure if I’d want to. I mean, I wouldn’t want to be known as “The Hunter his girlfriend”.’

 

            ‘You don’t want to be Hunter his seventh girlfriend anyway. I do not mean in life, I mean at the same time,’ kwam er ineens fel uit de mond van Niall.

 

            Voor het eerst die avond keek ik bewust naar Niall en ik kon het niet helpen dat ik gekwetst was door zijn uitspraak. ‘You’re only just saying that, because…’ begon ik verdedigend, maar Niall keek razendsnel smekend op, waardoor ik onmiddellijk stopte midden in mijn zin.

 

            ‘Because what?’ wilde Eoghan weten.

 

            Niall stopte met het neerleggen van het bestek naast de door mij neergezette borden. ‘Just because,’ probeerde hij zijn opmerking van zojuist te doen vervagen.

 

            ‘Give me one good reason to mistrust him,’ gebood ik Niall afdwingend. ‘Just one.’ Niall zweeg en liet zijn defensieve houding vallen. ‘Seraiah is good to me.’

 

            Ferelith zuchtte dramatisch. ‘C’mon, just be happy for her! She could’ve done way worse, right?’ nam zij het voor mij op vanachter de kookplaat. ‘We should trust her instincts if she says he’s good to her. Besides, she’s dating The Hunter!’

 

            ‘Please, stop calling him that. His name is Seraiah,’ kon ik het niet laten. Seraiah verdiende het niet om genoemd te worden bij de naam die hij gekregen had door zijn onverdiende imago en reputatie van de media.

 

            Niall legde het overige bestek neer op de keukentafel, aangezien hij wel erg lang deed over het neerleggen ervan en liep richting de gang. ‘Getting a massive headache…’ mompelde hij, terwijl hij naar de badkamer toeliep.

 

            ‘Three people!’ verzuchtte Ferelith dramatisch en duwde Eoghan aan de kant, omdat hij toch niets aan het doen was en haar in de weg stond. ‘There are three other people around here in this house and no one is able to just lay the table for me, for fuck’s sake?’

 

            Ferelith dekte zelf de keukentafel en zodra Niall terugkwam uit de badkamer, gingen wij met z’n allen aan tafel. Het avondeten dat Ferelith klaar had gemaakt was heerlijk en heel het voorval over Seraiah werd wanhopig geprobeerd te vergeten.

 

            Gelijk weggaan na het avondeten was ook geen mogelijkheid, dus onder het mom van gezelligheid zou ik nog een paar uur moeten blijven hangen. Nerveus speelde ik met het hangertje aan mijn ketting, een onbewuste gewoonte die steeds vaker voorkwam de laatste tijd. Hoewel Niall mij beloofd had dat wij vrienden konden blijven, was deze hele situatie zo kwetsbaar en ongemakkelijk.

 

            Samen met z’n vieren hadden wij er voor gezorgd dat de keuken weer net en schoon was, om daarna een film te kijken die wij samen al meerdere keren gezien hadden. Tegen het einde van de film was ik naar de badkamer gegaan om gebruik te maken van het toilet, maar toen ik de deur weer opende stond Niall daar op de gang.

 

            ‘What are you doing here?’ wilde mijn beste vriend toen wel eens weten.

 

            Verontschuldigend keek ik de man aan. ‘Ferelith practically made me come over here,’ was mijn ongelogen excuus. ‘You know I’d have gotten out of it if I could have.’

 

            Niall probeerde langs mij heen de badkamer in te lopen. ‘I need more painkillers,’ mompelde hij verklarend in een zucht. ‘This headache is killing me. Although, it’s probably because you need to rub it in my face you’re dating Hunter now all of a sudden.’

 

            Ongelovig keek ik naar mijn beste vriend. ‘I was not the one to bring him up!’ siste ik hem verontwaardigd toe.

 

            ‘Eoghan wanted to know why you’re in London,’ was Niall zijn onschuldige excuus dat Seraiah ter sprake was gekomen. ‘I gave him the truth.’

 

            Teleurgesteld haalde ik mijn schouders op. ‘So this is how you want it to be? Because I thought you had promised me it wouldn’t be like this between us,’ probeerde ik hier normaal over te praten.

 

            Niall zuchtte toegevend en keek van mij weg, leunend tegen de wastafel. ‘Yeah, sure. It’s just that…’ begon hij moeilijk en dacht zichtbaar na over hetgeen dat hij mij duidelijk wilde maken. Uiteindelijk keek hij weer naar mij op. ‘Honestly, do you have to look this pretty all evening long? And do you have to be so damn funny, so it is impossible for me not to love you even harder?’

 

            Harder. Fall and love harder. Niall maakte mij dat ik terugdacht aan hetgeen dat Seraiah mij gezegd had eerder deze week. Seraiah zou hard voor mij kunnen vallen, terwijl Niall al zielsveel van mij hield.

            Waarom en wat hetgeen was dat mij bezielde wist ik niet, maar zonder er al te veel bij na te denken zoende ik Niall vol overgave op zijn mond en hij zoende mij maar al te gewillig terug. Een overweldigend gevoel maakte mij dat ik mij volledig verloor in de zoen en ik wilde niet dat het ooit nog zou stoppen.


Reactie schrijven

Commentaren: 0