– 11 –


 

Zodra de tournee begon leerde ik een totaal andere Niall kennen. Vanaf de eerste minuut was hij meer gedreven en meer gefocust dan ik hem ooit tevoren gezien had. Meer dan iemand die ik ooit gezien had zelfs. Hij was geboren om dit werk te doen, realiseerde ik mij. Naar mijn weten verdiende dan ook niemand meer het succes dat hij geheel helemaal zelf behaald had met het maken van muziek waarvan hij hield. Dit was waar hij behoorde.

 

             Na een vroege en lange werkdag in Londen stapten wij ’s avonds nog op het vliegtuig naar Amsterdam. Het was de eerste keer dat Niall hier in Nederland was en spijtig genoeg kon ik hem mijn thuis niet laten zien, maar dat weerhield mij er niet van om hem met veel enthousiasme kennis te laten maken met de hoofdstad. Vanaf het begin af aan mocht het al duidelijk zijn, wij zouden maar weinig slaap krijgen tijdens deze showcase tournee.

 

            Het kleine stamcafé waar wij uiteindelijk eindigden met enkele band- en crewleden was al gauw gevuld met Britse accenten en Iers gelach. Voor het eerst sinds tijden voelde ik mij thuis in Nederland en dat was allemaal dankzij Niall.

 

 

 

 

 

Diep zuchtend knoopte Niall zijn overhemd dicht en gebaarde mij vervolgens om zijn stropdas aan te geven, die nog over de stoel hing waarop zijn stylist zijn outfit voor vandaag klaar had gelegd. Ondanks dat hij net zo slaperig was zoals iedereen die gisteravond mee uit was gegaan na maar zo’n vier uur slaap, barstte hij stiekem van de energie.

 

            ‘If you’d like to invite some friends to my gig tonight, that’s okay with me,’ zei Niall mij via de spiegel. Zijn visagiste was al haar gang met hem gegaan, terwijl hij nog bezig was zichzelf aan te kleden.

 

            Dankbaar knikte ik. ‘Thanks, but I don’t really have anyone to invite,’ bedankte ik de man voor zijn aanbod.

 

            Niall draaide zich abrupt om. ‘What?’ vroeg hij niet-begrijpend. ‘How come? Don’t tell me it’s because of my music, because they can just come down here to have a good time with you, right?’

 

            ‘Your music is not the problem. I am,’ fluisterde ik bijna door de schaamte.

 

            Mijn beste vriend keek mij stomverbaasd aan. ‘You don’t have friends around here anymore?’ wist hij direct het juiste te raden. ‘What happened?’

 

            ‘Right after my mum passed away the friends I had constantly asked me to come over to have fun with them “like the old times”. I just never felt like it. After a few weeks they just stopped asking me, because they couldn’t be bothered anymore, I guess. Then I finally started to feel like myself again, but I couldn’t be bothered to be around them anymore, so I never reached out to them either,’ vertelde ik met pijn in mijn hart, hoewel ik niet probeerde te lachen door de moeilijke gezichten die Niall trok door de make-upkwastjes van zijn visagiste.

 

            Niall viel even stil. ‘You had the worst “friends”, leaving you all by yourself like that! For real, you should be glad and relieved they removed themselves out of your life!’ sprak hij vervolgens redelijk kwaad.

 

            Weeral keek ik de man dankbaar aan. ‘Yes, I should be. And to be honest, I think I am. I’m exactly where I’m supposed to be right now,’ glimlachte ik meer dan gemeend.

 

            Niall knikte ernstig terug. ‘Yeah, you are,’ kwam dan uiteindelijk zijn schuine grijns terug.

 

            ‘Okay, well… I’m gonna check if everyone’s ready for you downstairs,’ zei ik en verliet de hotelkamer om hetgeen te doen waarvoor ik inmiddels betaald werd.

 

            Beneden in het hotel zaten de journalisten vanuit zowel Nederland als België al klaar om Niall zo direct te mogen interviewen in één van de congreszalen. De interviews zouden worden gevolgd door twee fotoshoots in de middag. Later vanavond zou Niall een klein concert weggeven voor een kleine groep geselecteerde fans en voornamelijk de publiciteit, voor het uitkomen van zijn album volgende maand.

 

            Zo ongeveer verliep ieder van deze dagen hetzelfde in de verschillende landen. Hier en daar werd het afgewisseld met televisie-interviews en live optredens op nationale radio- en televisieomroepen. In de grote steden ging Niall de grote muziekwinkels en warenhuizen af voor signeersessies van zijn nieuwst uitgebrachte single. Voorafgaand aan de soundcheckrondes werden fans, die geen kaarten voor de showcase optredens hadden weten te bemachtigen, voor de concertgebouwen uitgekozen om daar alsnog bij aanwezig te mogen zijn. De blijdschap en hysterie kon ik mij niet voorstellen, maar het was weergaloos om mee te maken en te zien gebeuren. Ondertussen probeerde ik Niall bij alles te volgen zonder hem in de weg te lopen. Aan het einde van iedere dag had ik nieuwe blaren op mijn voeten van het heen en weer lopen voor al zijn comfort en wensen, maar dat was het meer dan waard.

 

 

 

 

 

Na een lange promotiedag in Milaan keerden de meesten van ons terug naar onze hotelkamers, voordat wij elkaar over zo’n uur zouden zien in de bar van het hotel. Zwijgend liep ik achter Niall aan, aangezien zijn hotelkamer aan dezelfde gang lag als de mijne.

 

            ‘That was a great day. I love Italy,’ glimlachte ik tevreden.

 

            Niall knikte goedkeurend, terwijl hij zijn hotelkamer opende en zijn bewaking gebaarde dat hij het vanaf daar wel zelf zou redden. ‘You coming in with me for a drink?’ vroeg hij mij vervolgens.

 

            ‘Sure,’ antwoordde ik en volgde mijn beste vriend zijn hotelkamer in. Met een zucht nam ik plaats op het voeteneinde van zijn bed. Toch stond ik al gauw verbaasd op toen Niall de balkondeuren opende en ik zag dat hij een sigaret opstak. ‘You’re smoking again?’

 

            Niall keek mij betrapt aan toen hij zag dat ik hem een hijs zag nemen, hoewel hij onverschillig zijn schouder ophaalde. ‘Just every now and then,’ verzuchtte hij en blies de rook weer uit, terwijl hij onderuitgezakt leunde tegen de deurpost.

 

            ‘As your personal assistant I should say you really shouldn’t. As your friend I’m saying, pass me one,’ knipoogde ik mijn beste vriend vertrouwd toe.

 

            Hoofdschuddend pakte Niall nog een sigaret uit het sigarettenpakje, die hij mij aangestoken aanreikte. Hij lachte toen ik al hoestte nadat ik de tweede keer de nicotine inhaleerde.

 

            Met een kleine lach schonk ik mijn beste vriend een donkere blik toe. ‘It’s been months since my last cigarette, okay?’ lachte ik zacht.

 

            ‘I’ve corrupted you,’ mompelde de man lachend terug. ‘You seriously need new friends.’

 

            Vertwijfeld haalde ik mijn schouders op. ‘No, I’m good. However, according to Seraiah I have made new friends.’ Direct keek Niall mij verontwaardigd aan. ‘We went to this pub where he apparently plays sometimes and there we made some new friends after the after-party, it seems,’ probeerde ik uit te leggen, zonder mij er ook maar iets te van kunnen herinneren.

 

            ‘Ah, you went to Effie’s.’ Niet-begrijpend keek ik de man aan. ‘Efflorence’s, it’s the pub you went to. Seraiah took me there to play with him once,’ verduidelijkte hij voor mij.

 

            Verontschuldigend haalde ik nogmaals mijn schouders op. ‘Well, I can’t remember and I haven’t really had the time to talk to these people I met. Seraiah texted me we should all meet up when I get back, though,’ vertelde ik, voordat ik nog een hijsje nam van mijn sigaret.

 

            Niall rookte het laatste stukje van zijn sigaret in stilte op, voordat hij deze uitdrukte op de balustrade van het balkon. Gelijk hoorden wij gegil van beneden komen. Lachend keek de man over de reling en zwaaide naar een klein groepje fans dat daar voor het hotel stond. Hij liep naar binnen toe en kwam vervolgens terug met de bos bloemen die op een bijzettafeltje had gestaan in zijn hotelkamer. De bloemen werden één voor één naar beneden gegooid richting de meiden, terwijl hij lief “bellissima” en “grazie mille” naar hen bleef roepen.

 

            De laatste bloem, een dieproze pioenroos, gaf Niall aan mij. ‘The prettiest flower for the prettiest girl,’ glimlachte hij mij zijn liefste lach toe.

 

            ‘Go raibh maith agat,’ glimlachte ik dankbaar terug.

 

            Nonchalant haalde Niall zijn schouders op. ‘Tá fáilte romhat, grá,’ knipoogde hij, voordat hij weer terug naar binnen liep.

 

            Mijn opgerookte sigaret drukte ik uit in de asbak op het tafeltje dat Niall blijkbaar gemist had, voordat ik nog even in de deuropening bleef hangen. Stiekem rook ik aan de prachtige pioenroos, terwijl ik mij bedacht dat het onmogelijk was om niet te houden van Niall.

 

            ‘Goldie, are you coming in?’ haalde de stem van Niall mij uit mijn gedachten, waarop ik gelijk weer recht stond. ‘What can I get you to drink? Oh, hold on a second. I’ve got to take this one, I’ll be right back.’

 

            Terwijl Niall zijn telefoonoproep beantwoordde en het slaapkamergedeelte in verdween, keek ik ietwat verveeld rond in de hotelkamer. Voor het feit dat wij pas enkele uren hier in Italië waren, had hij al aardig zijn persoonlijke spullen rondslingeren en besloot ik het maar alvast bij elkaar te verzamelen. Zijn kleren vouwde ik op en verzamelde deze op de bank. Stiekem deed ik zijn parfum op om het te ruiken en deze rook eigenlijk best lekker; Hugo Boss, nice.

 

            Pas bijna een kwartier later kwam Niall terug. ‘Sorry about that,’ verontschuldigde hij zich. ‘Where were we?’

 

            ‘Drinks,’ hielp ik de man herinneren. Niall knikte goedkeurend en liep naar de hotelminibar toe om deze te openen. ‘That tiny champagne bottle looks cute!’

 

            Niall pakte meteen het kleine champagneflesje uit de kleine koelkast. ‘Alright,’ stemde hij in. ‘But I think we need something to toast to, don’t you think?’ Ondertussen schonk hij twee champagneglazen half vol, waarop de kleine champagnefles gelijk leeg was.

 

            ‘We do. Thanks.’ Met een glimlach nam ik het champagneglas aan dat Niall mij aanreikte. ‘How about…’ dacht ik hardop na.

 

            Mijn beste vriend had al wel iets in gedachten. ‘How about “to the prettiest girl friend joining me on this amazing tour being a success”?’ opperde hij toen.

 

            Ietwat ongemakkelijk haalde ik mijn schouders op. ‘That could work,’ mompelde ik afhoudend.

 

            Niall knikte toegevend. ‘Then “to the prettiest girl friend joining me on this amazing tour being a success” it is,’ proostte hij toen.

 

            Wij tikten onze champagneglazen tegen elkaar, maar ik kon dezelfde woorden niet over mijn lippen verkrijgen. De sfeer was anders en ik kon het duidelijk voelen. Mijn voorgevoel was dan ook niet geheel onterecht, want na beiden zwijgend een slok van de champagne te hebben genomen, boog Niall zich voorover en plaatste een kus op mijn lippen.

 

            Meteen zette ik een gehaaste stap achteruit. ‘What are you doing?’ vroeg ik ademloos.

 

            ‘Kissing you?’ probeerde Niall onschuldig.

 

            Onmiddellijk schudde ik hevig mijn hoofd. ‘We’re friends,’ was mijn directe verweer.

 

            ‘It was a very friendly kiss,’ besloot mijn beste vriend resoluut, alsof het grappig bedoeld was.

 

            Zonder er al te veel bij na te denken dronk ik in één keer de rest van het champagneglas leeg, maar dat was nog lang niet genoeg om de afgelopen tientallen seconden te doen vergeten. Nu had ik de keuze om de hotelkamer te verlaten, maar ik wist niet zo zeker of dat dit moment groter of kleiner zou doen lijken.

 

            Niall zag mijn twijfeling. ‘Fearne, it meant nothing,’ maakte hij mij dat ik hem weer aankeek. ‘Don’t freak out over a simple kiss. You know I love you.’

 

            ‘Then don’t kiss me!’ probeerde ik mijn innerlijke kalmte te bewaren. ‘Don’t fuck things up between us, because I can’t afford losing another person in my life.’

 

            De kleine glimlach die Niall zijn lippen had gesierd verdween gelijk bij het horen van mijn woorden. ‘Fearne, you could never lose me, even if you tried,’ probeerde hij doordringend te spreken, maar zijn stem sloeg over.

 

            ‘Just don’t joke around. This is not funny,’ mompelde ik en zette het champagneglas weg op de salontafel. ‘Do you even know what the others are saying about us? They already think we’re secretly dating and this is not exactly helping.’

 

            Verontwaardigd keek de man mij aan. ‘What?’ vroeg hij abrupt.

 

            ‘Forget about it and just don’t let it happen again,’ verzocht ik en pakte de pioenroos, voordat ik naar de deur van deze hotelkamer liep. ‘Thanks for the drink, but I think I’m heading to bed early tonight. So if you could tell the others I’m not coming?’

 

            Moedeloos schudde mijn beste vriend zijn hoofd. ‘Yeah, alright. See you tomorrow morning, then,’ mompelde hij, waarna ik zijn hotelkamer verliet.

 

 

 

 

 

Gelukkig konden Niall en ik het “incident” achter ons laten en verliepen de laatste dagen van de showcase tournee precies zoals de dagen daarvoor waren gegaan. Toch begon ik thuis en het uitslapen wel te missen en daarmee waren twee en een halve week dan ook lang genoeg om van huis te zijn.

 

            Verward dankzij de jetlag vanwege het reizen door verschillende Europese tijdzones en de ongewone, onregelmatige werktijden en vooral uitgeput door het vele uitgaan en weinig slapen, was ik bij aankomst vrijwel onmiddellijk in slaap gevallen op de bank bij Niall thuis. Het was al donker toen ik wakker werd onder een deken door het geluid van geruzie.

 

            ‘As my album producer I think it is!’ schreeuwde Niall vrij luid. Meteen zat ik rechtop van schrik op de bank. Wat was er gaande? ‘It is!’

 

            Seraiah stond kalm, maar ferm voor Niall en schudde zijn hoofd. ‘It’s not,’ was zijn eenvoudige verweer. ‘You know that, it’s not in the job description. And I’m not going to put you through that, you’re not ready.’

 

            Niall was zichtbaar ziedend. ‘What is it about? Is it money, maybe? Are you afraid I’m going to stand in the way of your success?’ daagde hij zijn vriend uit.

 

            ‘Is that what this is to you? You want to use me to expand your fanbase?’ verhief ook Seraiah zijn stem weer.

 

            Heel even keek ik verward toe, terwijl ik echt wakker werd. Zodra mijn hersenen weer normaal functioneerden, stond ik op en liep naar de twee mannen toe. ‘Good morning, sunshines,’ glimlachte ik geforceerd. ‘What are we fighting about?’

 

            Zowel Niall als Seraiah hielden meteen hun mond en keken mij onschuldig en zwijgend aan. Vragend keek ik de mannen terug aan, maar zij bleven beiden stil en keken toe hoe ik mijzelf rustig een kop koffie maakte.

 

            ‘Anyone else?’ vroeg ik toen maar door de ongemakkelijke stilte heen.

 

            Niall schudde langzaam zijn hoofd, Seraiah opnieuw donker aankijkend. ‘No, he was just about to leave,’ sprak hij gevaarlijk zacht.

 

            Daarop lachte Seraiah schamper. ‘Why won’t you get that I’m trying to save you from a big mistake? Look at us! You don’t want that life for yourself. Honestly, you may think you do, but you don’t!’ riep hij zijn vriend wanhopig toe. ‘This may come to you as a surprise, but as your friend I’m looking out for you. Because of the band I know what–’

 

            ‘Why would that be a mistake?’ vroeg Niall buitenzinnig lukraak over de aardige woorden van zijn vriend.

 

            Seraiah was er zichtbaar klaar mee, schudde hevig zijn hoofd en hield zijn handen onschuldig op. ‘I’m done talking to you,’ mompelde hij en liep naar de gang toe.

 

            Zodra de voordeur hard dichtsloeg achter Seraiah keek ik verwonderd op naar Niall. ‘What was that all about?’ wilde ik weten.

 

            Niall snoof minachtend. ‘Hunter won’t help me out with the promo for the new album. Clearly he doesn’t want me and my album to succeed, even though we both worked our asses off on those songs,’ mompelde hij nog altijd vol frustratie.

 

            ‘That’s a lie,’ verzuchtte ik, niet-gelovend dat Seraiah Niall zomaar zou laten zitten nu het album was afgerond. ‘He’s been an amazing help recording the new album. Like you just said to him, you even made him your producer and he is your new best friend.’ Niall gaf mij direct een vuile blik. ‘C’mon, he probably has a good reason why he doesn’t want you to get this huge this fast. Give him a chance to explain himself when you apologise to him for making him leave your house.’

 

            Mijn woorden compleet negerend liep Niall naar de koelkast toe om zichzelf een flesje bier te pakken. Diep zuchtend leunde hij tegen het kookeiland aan, terwijl hij een groot slok bier nam.

 

            ‘You know, it’s going to be strange not seeing you twenty-four seven anymore after I leave tomorrow. I just got used to seeing you this much again,’ begon ik maar gewoon over iets anders.

 

            Niall nam mijn gebaar aan en knikte met een kleine glimlach. ‘You’re welcome to come back any time. I’m going to be busy with the launch of my new album, but still. Unlike some people, I do care about this masterpiece,’ voegde hij er dan toch weer chagrijnig aan toe.

 

            Moedeloos schudde ik mijn hoofd. ‘You suck,’ mokte ik terug.

            Toch lachte Niall stiekem. ‘Love you,’ mompelde hij eigenwijs.


Reactie schrijven

Commentaren: 0